Dane techniczne EKD 300:

Linki otwierają się w nowym oknie.

Strona 1 Dane techniczne ogólne

Strona 2 Szczegółowe dane techniczne cd

Strona 3 Szczegółowe dane techniczne cd

Strona 4 Szczegółowe dane techniczne cd

Strona 5 Szczegółowe dane techniczne cd

Strona 6 Szczegółowe dane techniczne cd

Opis płyty czołowej:

1. Wyświetlacz częstotliwości (LED) MHz.KHz.Hz (do dziesiątek Hz)
2.Przyrząd dostrojczy dla emisji F1 (analizator widma na diodach LED)
3. Miernik wychyłowy - siła sygnału, napięcia zasilające, napięcie ARW, sygnał mcz na linię 600OHm, napięcoe akumoulatora podtrzymania pamięci po wyłączeniu
4. Klawiatura bezpośredniego wprowadzania częstotliwości.
4a. Klawisz resetujący nastawę częstotliwości.
4b. Klawisz włączający gałkę strojenia ręcznego.
5. Gałka strojenia ręcznego o stałym rastrze strojenia.
6. Przełącznik filtrów na 2 pcz 200KHz
7. Przełącznik emisji.
8. Pokrętło RRW (ręcznej regulacji wzmocnienia pcz)
9. Przełącznik wyboru trybu pracy regulacji wzmocnienia.
10. Siła głosu mcz.
11. Przełącznik głośnik-słuchawki oraz kanału demodulatora TFa i TFb
12. Głośnik.
13. Przełącznik trybu wskazań miernika wychyłowego 3.
14. Włącznik zasilania z diodą LED.
15. BFO dla emisji A1.
16. Klapka zasłaniająca reg. wskażnika na "0".
17. Gniazdo słuchawek.
18. Oryginalne słuchawki RFT 400OHm, STEREO

OPIS

Rodzina odbiorników EKD produkowana była w DDR przez zakłady VEB Funkwerk w KÖpenick w latach 70-80-90 ubiegłego wieku. Przeznaczone były głównie dla służb cywilnych stałych i ruchomych oraz niektórych rządowych. Pracowały (i niejednokrotnie jeszcze pracują) w służbach morskich (Gdynia Radio, Szczecin Radio - obie nieistniejące), na statkach, w słuzbach nasłuchu wywiadowczego, na Poczcie Polskiej (jako RX dalekopisowe), w ambasadach i innych służbach rządowych. Produkowano modele o symbolu EKD 100 (101,111), EKD 300 (315), EKD 500 i EKD 700. Najwięcej do rąk radioamatorów trafia EKD 300 ze względu na obecność gałki do przestrajania częstotliwości. Wersje wcześniejsze posiadały tylko nastawnik dekadowy a póżniejsze umożliwiały wprowadzanie czestotliwości tylko za pośrednictwem klawiatury. Można wnioskować, iż model 300 jest najbardziej udany gdyż posiada skalę cyfrową i wprowadzanie z klawiatury ale część cyfrowa jest w nim na tyle "prymitywna" że nie pogarsza parametrów odbiorczych.

Odbiornik jest duży i cięzki. Waży 24 kg a a swymi rozmiarami może zająć pół biurka. To jeszcze nic - poradziecki Katran (R399) waży 2x tyle a po za tym ma osobny zasilacz. EKD ma zasilacz wbudowany i pomimo rozmiarów pobiera z sieci tylko ok 50W mocy wcale się przy tym nie grzejąc. Obudowa ma kolor zielony. Płyta przednia ma wiele wersji. Zazwyczaj jest czarna z białymi napisami, bywają też wersje białe. Po bokach płyty czołowej są uchwyty. RX był produkowany w wersjach do mocowania w panelach (bez obudowy) oraz jako wersje biurkowe we wspomnianej zielonej obudowie.

Radio łatwo "otworzyć" bez obaw o jakiekolwiek uszkodzenia. Należy odkręcić 4 śróby na płycie przedniej (te przy uchwytach) oraz wysunąć panel za uchwyty trzymając zieloną obudowę. Następnie po bokach należy zwolnich dwie blaszki blokujące i wysunąć cały panel. Z tyłu należy odpiąć kabel antenowy. Odbiornik złożony jest z kilku modułów - zasilacz (można go wyjąć odkręcając kilka śrób zaznaczonych na czerwono z boku panelu), cztery bloki "cyfrowe" i radiowe, moduł zarządzania czestotliwością i przełączniki (płyta czołowa). Zazwyczaj można odłączyć tylną ścianę zielonej obudowy poprzez odkręcenie czterech śrub z tyłu. Można wtedy dokładnie przyjżeć się konstrukcji obudowy - uszczelki z przodu i z tyłu, szyny prowadzące, bolce naprowadzające, złącze zasilania i gniazd tylnych itd. Ściana tylna ma gniazda BNC wejścia antenowego, wyjście pośredniej 200KHz, kabel sieciowy, złącza dla dwóch lini telefonicznych 600 Ohm, złącze zasilania akumulatorowego i inne. Moduły odbiornika zamknięte są w masywnych skrzynkach-kasetach ze srebrzonej blachy. Kasety te połączone są z innymi podzespołami poprzez wsuwane gniazda-złącza oraz połączenia ekranowane z końcówkami BNC. Przed ruchomością zabezpieczają je śruby motylkowe oraz śróby dociskające je do złącz. Wszelkie kable prowadzone są wiązkami umożliwiając poruszanie zawiasowo umocowanych w chasis szyn ze wsuwanymi gniazdami gdzie zamocowane są moduły. Elektronika wykonana jest na płytkach drukowanych dwustronnych montażem dyskretnym. Elementy rozmieszczone są bardzo przejrzyście bez upychania. Układy scalone części cyfrowej są lutowane (bez podstawek). Jest stosunkowo mało nastawialnych elementów indukcyjnych (z wyjątkiem cewek preselektora :-) ). Elementy były lutowane ręcznie, są wlutowane równo, montaż jest bardzo staranny. W kasetach znajduje się kilka ściśle ekranowanych bloków oraz generator TCXO. Układy scalone części cyfrowej to w dużej części elementy TTL serii 74.. oraz CD.... . Brak jest całkowicie elementów techniki lampowej.

 

Na EKD 300 trzeba umieć słuchać. Pierwsze wrażenia są nie co zaskakujące. Odbiornik jest wyrażnie mniej czuły od współczesnych urządzeń radioamatroskich. Doskonale pracuje ARW, dokładne ustawienie głośności mcz oraz ręczne ustawienie wzmocnienia pcz czyni cuda wyciągając sygnały z szumów i dając przyjemny miękki dzwięk. Powiem krótko - na IC746 dźwięk jest mniej lub bardziej męczący. Na EKD 300 można słuchać godzinami... To zasługa m. in świetnych filtrów elektromechanicznych. Więcej wkrótce w dziale TESTY i PORÓWNANIA. Nie jest prawdą, że EKD nie obsługuje LSB. Ustawiając przełącznik emisji na A3Bj oraz przełącznik 11 na TFb mamy LSB. Aby drugi kanał (TFa) nie pompował ARW przełącznik szerokości pasma można ustawić na wąskie filtry. W takiej konfiguracji pracuje filtr 3400Hz. Inną metodą jest słuchanie LSB w CW. Należy przełącznik emisji ustawić w poz. A1 a gałkę BFO obrócić w prawo. Szerokość pasma ustawić na filtr +/-1500 i dostrajać się do sygnałów nie sugerując się wskazaniami skali częstotliwości. BFO pomaga przy drobniejszych korektach jako RIT oraz umożliwia dobranie barwy dżwięku odsłuchiwanych stacji. LSB można również słuchać po wykonaniu modyfikacji - link na stronie LINKI . Na EKD słuchać można poprzez wbudowany głośnik lub poprzez słuchawki. bardzo ciekawie działa demodulator emisji jednowstęgowej z częściowo wytłumioną falą nośną. Nie jest to detektor synchroniczny ale działa w zasadzie tak samo umożliwiając słuchanie stacji AM przy znacznych zanikach selektywnych nośnej.